Een vrolijke campagne!

Vorige week heb ik een nieuwe fiets gekocht. Met een mand. Een grote mand! Een mand met een fiets zoals een voorbijganger mij lachend toeriep.

Mand-en-Fiets wijken tijdens de verkiezingscampagne niet meer van mijn zijde. Deze keer blijft de auto netjes aan de kant.

Tijdens het paasweekend voerde ik campagne in Zomergem, een landelijke gemeente in het Meetjesland. In alle uithoeken van mijn geboortedorp heb ik flyers gebust, affiches rondgedragen en voormalige dorpsgenoten bezocht.

Overal waar ik kwam met Mand-en-Fiets kreeg ik een brede glimlach, enthousiast gezwaai en vrolijke opmerkingen. Soms kreeg ik spontaan gezelschap van kindjes op fiets of go-cart en een enkele keer liepen er zelfs vier eenden achter mij aan. Het vrolijke gerinkel van Mand-en-Fiets moet lijken op het lustige gekwaak van mama-eend.

Mand-en-Fiets bleek dé ideale ijsbreker bij huis- en tuinbezoeken. Overal werd ik hartelijk ontvangen en ontspon een aangenaam gesprek over politiek, N-VA en de broodnodige Verandering voor Vooruitgang.

Op de overgang van Hoetsel en de Berkenstraat, waar de stilte van het platteland je overvalt, kwam ik Etienne tegen. Etienne tikte aan zijn klak en vroeg grinnikend of ik met een lijk rondfietste. “Neen hoor”, antwoordde ik lachend, “ik deel blaadjes uit voor de N-VA”. Waarna ik hem prompt een blaadje toestopte. Na een korte babbel over de Verandering voor Vooruitgang eindigde Etienne met de wijze woorden: “Geen idee dat politiek zo vrolijk kon zijn. Houden zo meiske!”

Na ons afscheid trok ik met Mand-en-Fiets verder. Vijf minuten en een boerenerf later betrapte ik mij erop dat ik nog steeds breed aan het glimlachen was. Geen twijfel mogelijk: deze campagne wordt een vrolijke campagne!